mijn kanjers mijn kanjers http://kanjers.mijnbeestenboel.com/ mijn kanjers 2.0 mijn kanjers http://kanjers.mijnbeestenboel.com/ 2007-02-20T22:11:23+01:00 <![CDATA[Frettenvoeding zelf samenstellen: Meer dan het ‘do]]> http://kanjers.mijnbeestenboel.com/article.asp?blog=10911
Hoewel het zelf samenstellen al zo oud is als de weg naar Rome, zijn er sinds de opkomst van de commerciële diervoeders nog maar weinig mensen die elke dag in de keuken staan om de maaltijden van hun huisdieren te bereiden. De commerciële voeders hebben het zelf samengestelde voedsel een aantal tientallen jaren geleden van het toneel gestoten. Toch is het zelf samenstellen weer in opkomst. Door de twee Australische dierenartsen dr. Tom Lonsdale en Dr. Ian Billinghurst zijn er weer veel mensen na gaan denken over de voeding van hun dieren en gelukkig groeit het aantal zelf samenstellers, of de mensen die rauwe voeding geven, explosief!

Indien je de voeding van jouw fret zelf wilt gaan bereiden is het geen kwestie van “zomaar wat aanrommelen” of van ‘zomaar wat doen’ zoals sommige tegenstanders wel eens willen beweren. Het is meer dan een ‘doe maar wat dieet’. Het is zeker een kwestie van jezelf goed inlezen en jezelf oriënteren op deze manier van voeren. Indien je jezelf houdt aan de zogenaamde ‘hele prooidierpercentages’ of je voert gehele prooidiertjes dan kan er nagenoeg niet veel misgaan.

Enkele basisregels voor het zelf bereiden van de voeding is dat de voeding moet bestaan uit: rauw spiervlees, rauwe organen en rauwe vlezige botten. De voeding moet absoluut rauw verstrekt worden: gekookte, gebakken of anderszins bewerkte botten kunnen splinteren omdat ze van structuur veranderen en het verhitten van rauw ( orgaan)vlees vernietigd de enzymen en bacteriën die juist zo belangrijk zijn voor een carnivoor. Weer dus niet bang voor het splinteren van rauwe botten; Alle carnivoren eten in de natuur immers ook rauw, er is geen dier wat zijn voedsel eerst zal koken. Het gehele korte verteringsstelsel van zowel de hond, kat en fret zijn er opgebouwd om rauwe voeding optimaal te kunnen verteren.

Naast rauw varkensvlees mag alles gegeven worden. Rauw varkensvlees brengt het risico van Aujeszky met zich mee. Deze virusziekte is zeer besmettelijk voor hond, kat en fret en indien deze een stuk besmet vlees zal opeten gaat het dier hier onherroepelijk aan dood.

Het allerbeste is om een fret gehele prooidiertjes te voeren die zijn voorouder, de bunzing, in de natuur ook zou eten.
Voorbeelden hiervan zijn: muizen, ratten, gerbils, cavia's, kwartels, duiven en ander gevogelte. Zorg er wel voor dat je volwassen dieren voert, jonge dieren bevatten veel minder voedingswaarde. Eendagskuikens kunnen als tussendoortje gegeven worden. Ze zijn niet geschikt als hoofd bestandsdeel van de voeding omdat ze meer overeenkomst hebben met de voedingswaarde van een ei, dan van een prooidiertje.

Indien je geen hele prooidieren voert is het verstandig de volgende percentages aan te houden: zo'n 10% bot, 3 à 5% lever, 5 à 10% hart en de rest spiervlees. Spiervlees is al het vlees wat geen orgaanvlees is, denk hierbij bijvoorbeeld aan kipfilet. Geef nooit kale botten, maar altijd botten met vlees eraan.

Je kunt af en toe een rauw eitje geven. Granen, groente en fruit zijn uit de boze voor fretten: liever niet geven dus!

Misschien zie je het zelf samenstellen niet zitten, gelukkig is daar een oplossing voor: in vrijwel elke dierenspeciaalzaak en tegenwoordig ook in veel supermarkten zijn er kant en klare rauwe vleespakketten te koop ( je vind deze in de vriezer) waaraan je niks hoeft toe te voegen.
( Kijk op de verpakking of deze compleet is of niet ). Hoewel dit gemalen is en onderdoet aan grote stukken bot en vlees die parodontale aandoeningen doen vermijden een goede tweede keus voor mensen die het zelf samenstellen niet zien zitten maar hun viervoeter toch een verse, afwisselende voeding willen geven.

Het zelf samenstellen is niet alleen erg gezond, het is ook dé manier om nog meer aandacht te besteden aan je viervoeter.
Kortom: het brengt leven in de brouwerij, voor zowel fret al eigenaar!

Tekst: Ester Overman
www.voernatuurlijk.nl
Met dank aan de richtlijnen van Wendy van waaruit ik informatie heb gebruikt.
]]> 2007-02-20T22:11:23+01:00 2007-02-20T22:11:23+01:00 <![CDATA[Omdat Uw kat geen negen levens heeft: Extra zorg v]]> http://kanjers.mijnbeestenboel.com/article.asp?blog=10910
Dat katten kieskeurige eters zijn is eigenlijk niet waar. Veel mensen zijn ervan overtuigd dat hun kat alleen het duurste merk wil eten, en dat hij bij alles wat goedkoper is zijn neus zou omdraaien. Het zijn echter diezelfde katten, die bij de buren het goedkoopste blikje kattenvoer gretig naar binnen werken. Katten zijn er alleen op uit om simpelweg het lekkerste te pakken te krijgen en geef ze daarin eens ongelijk!

Katten eten hun prooi, of vlees, door deze in stukken te scheuren, en vervolgens in stukjes in te slikken. In de maag wordt het voedsel vervolgens bewerkt door het maagzuur dat het verterings-en opname proces mogelijk maakt. Het vocht uit de voeding wordt grotendeels opgenomen via de dikke darm. Dit vocht is essentieel: een kat die te weinig vocht binnenkrijgt, hetzij via drinken hetzij via zijn voedsel kan ernstige blaas en nierproblemen ontwikkelen. Verse rauwe voeding bevat voldoende metabool vocht dat bijdraagt aan een goede waterhuishouding. Hierdoor kunnen bovenstaande problemen voorkomen worden. De darmen van een kat als obligate carnivoor zijn amper twee meter lang, een voeding zonder plantaardige vezels zorgt dus voor een betere spijsvertering. Katten hebben geen behoefte aan granen wanneer je besluit zelf samen te gaan stellen, de koolhydraten die een kat nodig heeft worden al uit het vlees opgenomen.

Op de markt zijn er tientallen verschillende soorten droog en blikvoedingen voor katten te koop. Echter voert niet iedereen op deze manier. Er zijn ook mensen die het dieet van hun kat(ten) zelf samenstellen bestaande uit rauw vlees, rauwe organen, rauwe botten al dan niet aangevuld met zuivelproducten en eieren. Deze manier van voeren is wellicht beter bekend onder de term “BARF” wat staat voor ‘Bones and Raw Food’ of ‘Biologically Appropiate Food’. De term is in het leven geroepen door een Australische dierenarts Dr. Ian Billinghurst. De andere stroming is die van Dr. Tom Lonsdale. In dat geval spreekt men van “Raw Feeding” of in het Nederlands “Natuurlijk Rauw Voeren”. In feite is het een herontdekking van oude waarden: jarenlang kregen katten op deze manier te eten, toen men nog nooit van brokvoeding gehoord had. Het is op zich niet zo heel vreemd dat mensen hun kat ( zo nu en dan ) verse rauwe voeding willen geven. De laatste tijd zijn wij steeds meer gaan letten op wat we zelf eten, en bijna vanzelfsprekend dat we ook eens besluiten om een blik te werpen op het menu van onze kat. We vinden het niet meer geheel logisch om onze kat elke dag dezelfde voeding voor te zetten. We willen onze kat ook graag verse en afwisselende voeding geven, want vers zijn we immers van mening, is gezond!

Het zelf samenstellen kan beslist gezond zijn, maar er zijn wel een aantal zaken waar goed op gelet moet worden. Eerst en vooral: zorg ervoor dat je de voeding rauw verstrekt, botten die gekookt of anderszins verhit zijn veranderen van structuur en gaan splinteren. Wees niet bang voor het splinteren van rauwe botten, want katten in de natuur eten immers hun prooi ook rauw. Indien je rauw wilt gaan voeren, geef dan zoveel mogelijk vlees, orgaan en bot van natuurlijke prooidieren van een kat. Dat komt er op neer dat je voornamelijk gevogelte, konijn, haas en andere kleine knaagdieren dient te voeren. Een gemiddelde volwassen kat eet van deze samengestelde voeding ongeveer 100 gram per dag. De meest natuurgetrouwe percentages zijn: 3 tot maximaal 5% lever, 10% hart, 10 à 15% bot en tot slot 70 à 77% spiervlees. Onder spiervlees valt al het vlees wat geen orgaan is, hierbij kun je denken aan kipfilet en kopvlees etc. Geef een kat deze percentages het liefst elke dag: Katten, eten in tegenstelling tot honden in de natuur voornamelijk gehele prooidieren. Het is daarom ook veel natuurlijker om elke dag deze genoemde percentages te verstrekken: een muis is ten slotte ook een "compleet pakketje".

Indien je genoemde percentages aanhoudt hoef je ook niet bang te zijn dat je kat een tekort aan taurine oploopt: de percentages zijn afgeleidt van natuurlijke prooidieren en daarom uiterst in balans. Hetzelfde geldt voor het “all meat syndrome”, wat geen wetenschappelijk term is maar waar het in feite om "secundaire nutritionele hyperparathyroïdie" gaat. Dit houdt in dat als een kat alleen maar fosfor binnenkrijgt wat vooral te vinden is in (orgaan)vlees en geen calcium (wat aanwezig is in bot) dat de bijschildklier van slag raakt. De bijschildklier wil er dan voor zorgen dat de verhouding calcium en fosfor weer in balans raakt. Deze zal als gevolg een parathormoon gaan produceren die er voor zal zorgen dat de calciumconcentratie weer voldoende hoog wordt. Indien je dus echter geen voldoende bot geeft kan het niet uit de voeding komen en zal het als gevolg aan de eigen botten ontrokken worden. Hierdoor krijg je botontkalking met alle gevolgen van dien. Het is dus belang indien een kat weigert bot te eten het te vervangen door een calciumpreparaat. Taurine is voornamelijk aanwezig in hart, en indien je jezelf aan genoemde percentages houdt zal je kat dit ook voldoende binnenkrijgen.

Niet alle katten zijn overigens meteen gecharmeerd als ze hun nieuwe rauwe voeding voorgeschoteld krijgen. Ze moeten vaak nog wennen aan een andere textuur, geur en smaak van de nieuwe voeding. In de huidige kattenvoeders worden vaak geur en smaakstoffen toegevoegd om de voeding extra aantrekkelijk te maken voor katten. Probeer dus niet meteen op te geven, maar neem er je tijd voor. Het mengen van blikvoer en rauw vlees wil ook vaak helpen, of het even blancheren van de rauwe voeding. . Probeer ook zo veel mogelijk te variëren met verschillende vleessoorten, en biedt het voedsel op verschillende wijze aan zoals heel of gemalen indien een kat in het begin weigert rauwe voeding te eten.

Misschien duizelt het je wel na deze informatie en zie je het helemaal niet zitten. Gelukkig is daar een oplossing voor: in de meeste supermarkten en in vrijwel elke dierenspeciaalzaak zijn er kant en klare, complete, rauwe vleespakketten te koop. Hoewel dit gemalen is en ábsoluut onderdoet aan grote stukken vlees en bot die paradontale aandoeningen doen vermijden toch een prima tweede keus voor mensen die niet kunnen of willen samenstellen maar hun viervoeter toch wat afwisseling willen bieden.

© Voer Natuurlijk - Ester Overman met dank aan Wendy! - 6-12-2006
]]> 2007-02-20T22:10:44+01:00 2007-02-20T22:10:44+01:00 <![CDATA[Nieuwste trend in hondenland: Liever vers dan wat ]]> http://kanjers.mijnbeestenboel.com/article.asp?blog=10909
Jazeker, ze bestaan écht: hondenbaasjes die elke dag “in de keuken staan” om de maaltijden van hun hond ( kat of fret) zelf te bereiden. Deze maaltijden bestaan uit rauwe vlezige botten, spier- en orgaanvlees al dan niet aangevuld met eieren, groentes, zuivel- en graanproducten. Overigens is het rauwe voedings-gebeuren in feite een herontdekking van oude waarden. Vroeger voerde iedereen naar alle tevredenheid op deze manier. Door de komst van de twee Australische dierenartsen dr. Tom Lonsdale en dr. Ian Billinghurst is het echter weer wat meer in ‘the picture’ gekomen. Langzaam aan groeit het aantal mensen in hondenland dat de voeding (gedeeltelijk) zelf samenstelt of rauwe voeding geeft explosief. Deels komt dat ook door het feit dat we zelf steeds meer na zijn gaan denken over ons eigen voedingspatroon en we nemen het dieet van de hond daarbij ook graag mee onder de loep. Verse voeding, zijn we immers allemaal van mening, is gezond!

Het zelf samenstellen kan beslist gezond zijn, maar er zijn wel een aantal zaken waar goed op gelet moet worden. Eerst en vooral: zorg ervoor dat je de voeding rauw verstrekt, botten die gekookt of anderszins verhit zijn veranderen van structuur en gaan splinteren. Wees niet bang voor het splinteren van rauwe botten, want hondachtigen in de natuur eten immers hun prooi ook rauw. Ook spiervlees en orgaanvlees dien je rauw te verstrekken, want het verhitten van dit vlees vernietigd de bacteriën en enzymen die juist zo belangrijk zijn voor een carnivoor. De meest natuurgetrouwe percentages voor een hond zijn: 50-60% spiervlees, 10-15% orgaanvlees en zo’n 15-20% bot. Deze percentages komen het sterkst overeen met de prooidieren die er in de natuur ook gegeten zouden worden.

Voorbeelden van geschikte beginners botten zijn: kippennekjes, kippenvleugels, lamsnekken en lamsribben. Van gevogelte, haas en konijn mag je alle botten verstrekken omdat deze botten niet hard zijn en gemakkelijk te verteren . Geef nooit kale botten: dit verteert slechter en zorgt bovendien voor een te harde ontlasting. Geef daarnaast ook nooit te kleine botten omdat deze in zijn geheel kunnen worden ingeslikt. Ook dragende botten zijn niet aan te raden daar ze te hard zijn en dus het gebit van de hond kunnen beschadigen.

Voorbeelden van organen zijn lever, hart en nieren. Longen kun je ook geven, echter bevat dit weinig voedingswaarde en weigeren veel honden dit te eten wegens de structuur. Hoewel pens in feite een orgaan is mag je dit tot een complete maaltijd rekenen wegens de vele goede eigenschappen en goede calcium en fosforverhouding. Je kunt lappen vuile pens met gerust hart drie keer per week voeren.

Onder spiervlees valt al het vlees wat geen orgaan is, hierbij kun je denken aan kopvlees en snijlingen etc. Een hond hoeft niet elke dag “compleet” te eten: als je zorgt dat jouw hond in een periode van drie weken alles binnenkrijgt zal hij geen tekorten oplopen. Er wordt wel eens gewaarschuwd voor het “all meat syndrome”, dit is echter geen wetenschappelijke term en geen één ‘Natuurlijk Rauw Voerder’ zal enkel en alleen rauw (orgaan)vlees verstrekken.

Zoals wij allemaal wel weten is vis enorm gezond voor mensen. Dit geldt echter ook voor honden. Vis is een belangrijke bron van omega vetzuren. Deze omega vetzuren dragen o.a. bij aan de conditie van de huid/vacht, de smering van de gewrichten en zijn tevens goed voor hart-en bloedvaten. Je zou daarom één keer per week je hond vis kunnen geven. Goede zogenaamde ‘vette’ vissoorten die geschikt zijn om aan je hond te voeren zijn bijvoorbeeld: sardientjes, zalm, tonijn, wijting en makreel. Geef deze vis wel rauw: het verhitten van de vis zorgt voor broze en splinterbare graatjes.

Je kunt het menu van je hond verder aantrekkelijk maken door je hond een paar keer per week een rauw eitje te geven ( geef een rauw ei wel in zijn geheel ), een scheutje yoghurt of wat kwark zonder suiker. Groenten zijn voor honden niet noodzakelijk omdat ze in tegenstelling tot de mens zelf vitamine C aan kunnen maken. Je kunt wel wat noten en pitten aan je hond geven als ruwe vezel. In de natuur zullen wolven de haren en nagels van hun prooi eten wat zorgt voor een goede darmwerking. Je kunt per maaltijd twee eetlepels toevoegen. Wil je jouw hond een smakelijk en verantwoord tussendoortje geven? Geef ze dan een stukje fruit of droog wat levertjes in de oven. Smulplezier gegarandeerd!

Misschien duizelt het je wel na deze informatie en zie je het helemaal niet zitten. Gelukkig is daar een oplossing voor: in de meeste supermarkten en in vrijwel elke dierenspeciaalzaak zijn er kant en klare, complete, rauwe vleespakketten te koop. Hoewel dit gemalen is en onderdoet aan grote stukken vlees en bot die parodontale aandoeningen doen vermijden, toch een prima tweede keus voor mensen die niet kunnen of willen samenstellen maar hun viervoeter toch wat afwisseling willen bieden.

Zelf samenstellen is niet alleen heel gezond, maar het is ook dé manier om nog meer aandacht aan je hond te besteden. Kortom: het brengt leven in de brouwerij, voor zowel hond als eigenaar!

Tekst: Ester Overman
Voor meer informatie kun je kijken op www.voernatuurlijk.nl
]]> 2007-02-20T22:10:02+01:00 2007-02-20T22:10:02+01:00 <![CDATA[verhaal van nikeey]]> http://kanjers.mijnbeestenboel.com/article.asp?blog=10907 Nikeey hebben we uit het asiel gehaald in zaandan.
We waren aan het neuzen op verschillende asiels en kwamen bij deze terecht.
We waren niet echt op zoek maar toen we de foto zagen waren we verkocht.
De vader moeder en de puppen waren in beslag genomen en beland in het asiel.
Ik heb gebeld en er waren van de 5 puppen nog 2 teven over dus het vrouwtje van het asiel zei als je nog keuze wil maken kan je het beste in de ochtend komen want in de middag komen er al andere mensen kijken.
 
Dus wij in de ochtend gekeken en de mensen hadden door de telefoon al gezegd je kan er al wel uitkiezen maar meenemen nog niet want ze moesten afwachten wat de dierenbescherming zei .
Dus wij kijken en we werden verrast omdat ze zeiden van goed nieuws ze mag meteen mee dus wij bij het nest gekeken.
De pups en mams zaten lekker buiten op het grasveld mams was een wat angstige bange hond maar kwam wel effe snuffelen.
Ze wees de 2 teven aan die er nog waren en 2 totaal verschillenden puppen.
De ene was heel rustig en die lag alleen maar op der rug te slapen en de ander kwam meteen naar ons toen heel bijdehand en wilde spelen.
De medewerkster van het asiel zei al dat is een bijdehandte pup die heel grag voor je wil werken maar met een behoorlijke kop erop.
Dus we hebben haar meegenomen ze werd meteen gechipt en gingen op weg naar huis.
 
De eerste nachten waren verschikkelijk en ik heb niet geslapen want ze ging te keer als een gek als ze niemand zag.
Dus ik heb naast haar bij der bench gelegen en zo is het goed gekomen.
 
Ze is nu 9 maanden en een plaatje en een schatje.
Wat het asiel zei er zit een behoorlijke kop op hebben we gemerkt want met ons zoontje sem ging het helemaal net zo goed in het begin maar uiteindelijk zijn het beste maatjes
]]> 2007-02-20T21:20:50+01:00 2007-02-20T21:20:50+01:00 <![CDATA[scruffie]]> http://kanjers.mijnbeestenboel.com/article.asp?blog=10905 Dit is het verhaal over scruffie hoe hij in mijn leven kwam.
 
Scruf komt uit een dierenwinkel waar hij met zijn broertjes en zusjes in een hokkie zat.
Hij was toen ongeveer 7 weken.
We woonde bij deze winkel in de straat en heb daar vroeger ook gewerkt en kon daar nog steeds.
Scruf was als enigste nog over en ze vroegen mij of ik het weekend op hem wilde passen wat ik wel eens vaker deed voor hun.
Dus scruf is met me mee naar huis gegaan die vrijdag na sluitingstijd en de nacht is heel goed gegaan en daar brak de ochtend aan dus hij moest terug.
Ik hem terug gebracht en in de hoop dat hij verkocht zou worden maar daar ging mijn telefoon weer rond half 5 hij zat er nog en of ik hem tot maandag wilde hebben zodat hij niet alleen zat in de winkel het hele weekend.
Nee kon ik niet zeggen dus ging ik hem weer halen het hele weekend met hem geknuffeld en overal waar ik was ging hij ook.
 
Maandagochtend om 10 uur ging de winkel weer open en met tranen in me ogen heb ik hem terug gebracht en ik ben weer weggegaan na een lange knuffel.
 
Ik voelde me zo klote dat ik hem daar achter moest laten en ging huilen me vriend zei van wat heb jij nou dus utgelegd dat ik die kleine miste en hij zie van dat zijn je hormonen (was zwanger en liep op alle dagen) ik zei van je bent gek en is niet zo.
 
maar naar mate de dag werd ik steeds stiller en uiteindelijk zei ger van ga hem maar halen in eerste instantie dacht ik hij maakt een grapje maar dat laat ik me geen 2 keer zeggen.
 
Meteen de winkel gebeld en gevraagd of hij er nog zat en ja hoor hij had zich verscholen onder een voerbak dus ik zei van hou hem voor me vast want ik kon hen zometeen ophalen.
Ze geloofde me niet dus ik zei ik meen het als je hem verkoopt dan doe ik je wat ahahaha.
 
Dus we kwamen daar en ze hadden hem naar beneden verhuisd want nadat ik gebeld had om te zeggen dat hij met mij mee ging werden ze suf gevraagd of ze hem niet verkochten.
 
Ik was dol gelukkig en scruf ook want die was door het dolle toen hij me zag dus ik heb hem betaald en mee genomen naar huis.
]]> 2007-02-20T17:18:57+01:00 2007-02-20T17:18:57+01:00